Συνέντευξη με την Μαρία Γουρζή!

Maro Studio2

Θα θέλαμε αρχικά να μας μιλήσεις για τα μέχρι τώρα βήματα σου στο χώρο της μουσικής. Ποιό ήταν το ερέθισμα που σε οδήγησε να ασχοληθείς με τη μουσική και ποιες οι επιρροές σου?
Με την μουσική ήρθα σε επαφή στην ηλικία των 5-6 ετών. Το ερέθισμα ήταν το πιάνο που ήρθε στο σπίτι, λόγω του ξαδέρφου μου που μεγαλώναμε μαζί σε σπίτια πάνω- κάτω. Αυτή ήταν και η αρχή… αμέσως ζήτησα από τους γονείς μου να ξεκινήσω κι εγώ πιάνο. Έτσι κι έγινε κι άρχισαν οι σπουδές μου στην μουσική σε όργανο και σε θεωρητικό επίπεδο, αργότερα και στην φωνητική. Τα ακούσματα μου ποικίλλουν, από την κλασσική μουσική, την έντεχνη, την jazz , μέχρι την ροκ, την λαϊκή, την παραδοσιακή. Ο κάθε χώρος έχει κάτι αξιόλογο να δείξει.

 

Στην μουσική ποια στοιχεία σε γοητεύουν?
Μου αρέσει η πρωτοτυπία και το αυθεντικό, αυτό που έχει έναν χαρακτήρα. Γοητεύομαι επίσης από « παντρέματα», π.χ. προσθήκες στοιχείων ανατολικής μουσικής στα δυτικά μοντέλα.

 

Πρόσφατα κυκλοφόρησε το καινούργιο σου τραγούδι «Άνθρωπος Κανονικός» σε μουσική και στίχους του Σταμάτη Μορφονιού ενώ το καλοκαίρι μας παρουσίασες το «Μπλε» σε μουσική Δημήτρη Παπαβομβολάκη και στίχους Δημήτρη Γκαϊδατζή – πες μας λίγα λόγια γι’ αυτές τις δουλειές και τη συνεργασία σου με τους δημιουργούς τους.
Και τα δύο αυτά τραγούδια που κυκλοφόρησαν από την 14 Music, θα περιλαμβάνονται στην πρώτη ολοκληρωμένη μου προσωπική δουλειά που έπεται. Ο « Άνθρωπος Κανονικός» είναι ένα πολύ ευαίσθητο, άμεσο κι αληθινό τραγούδι, που διακρίνεται για την ομορφιά της απλότητάς του, μία απλότητα που σπανίζει στις μέρες μας. Να πω τί για τον Σταμάτη Μορφονιό… δεν έχω λόγια. Γνωριστήκαμε στο στούντιο κι εντυπωσιάστηκα από την δύναμη που κρύβει μέσα του, από την αυθεντικότητά του, από την ευστοχία του, την ωριμότητά του στους στίχους του και από το ότι όλ’ αυτά, μας τα «δίνει» με έναν πολύ απλό τρόπο και πολύ άμεσα. Το « Μπλε» είναι ένα παραδοσιακό τραγούδι, με βαθύ νόημα στίχων, που θυμίζουν Ελλάδα. Ο ένας εκ των δύο παραγωγών μου, ο Αντώνης Παπαβομβολάκης είχε την όμορφη και πρωτότυπη ιδέα ρυθμικά να γίνει σαν ρούμπα για τις ανάγκες του δίσκου. Ο στιχουργός Δημήτρης Γκαϊδατζής είναι ένας αγαπημένος φίλος, αξιόλογος άνθρωπος και πολύ ταλαντούχος στιχουργός. Από την πρώτη στιγμή μου έδωσε στίχους και δυσκολευτήκαμε να επιλέξουμε… ήταν ο ένας καλύτερος από τον άλλον. Ο Δημήτρης Παπαβομβολάκης που έγραψε την μουσική είναι και ο ένας εκ των δύο παραγωγών της δουλειάς αυτής και είναι και ο συνθέτης των μισών τραγουδιών του δίσκου. Πρόκειται για έναν πολύ αξιόλογο μουσικό, ιδιαίτερο, συνθέτη που βγάζει ευαισθησία και προσωπικότητα στις δημιουργίες του. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να πω πως, όταν απευθύνθηκα στον Αντώνη και στον Δημήτρη Παπαβομβολάκη για την παραγωγή του δίσκου μου, γνώριζα πολύ καλά πού πήγαινα. Και οι δύο χαίρουν της απόλυτης εμπιστοσύνης μου μουσικώς. Τους εμπιστεύομαι σαν ανθρώπους, σαν μουσικούς, παραγωγούς, ενορχηστρωτές, συνθέτες και χαίρομαι πολύ που πήγαμε μαζί αυτό το τόσο όμορφο ταξίδι.
Νιώθω πολύ τυχερή για τους συνεργάτες μου γενικότερα.

Πώς βλέπεις την εγχώρια μουσική σκηνή? Υπάρχει ελεύθερος χώρος για νέους καλλιτέχνες?
Ενδιαφέρουσα σε αρκετές περιπτώσεις. Πιστεύω όμως, πως πίσω από αυτό που ακούμε και βλέπουμε υπάρχει κι άλλο πολύ ενδιαφέρον υλικό, το οποίο ίσως να μην καταφέρει να βγει στην επιφάνεια και να μην μπορέσει να φτάσει στ’ αυτιά μας. Αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση. Χώρος- προσωπικός χώρος υπάρχει για όποιον εκφράζεται μέσω της μουσικής. Τι εννοώ; Πως εμπνεύσεις και δημιουργίες αξιόλογες υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχουν συχνά τα μέσα για να βγουν αυτές οι δημιουργίες προς τα έξω και να φτάσουν σωστά στον κόσμο. Δεν υπάρχουν χρήματα για να γίνουν παραγωγές, δεν γίνονται παραγωγές, οι περισσότεροι παραγωγοί δεν λειτουργούν με την πραγματική σημασία της λέξης, δεν «χτίζουν» από την αρχή τους καλλιτέχνες βάση της αξίας τους, σπανίως γίνονται ενορχηστρώσεις και στις περισσότερες τα όργανα είναι από υπολογιστή, λίγα είναι τα δισκοπωλεία (κι αυτά υπολειτουργούν), cd πωλούνται στα περίπτερα, οι εταιρείες σπανίζουν πια, το internet ναι μεν δίνει την δυνατότητα σε νέους καλλιτέχνες να βγάλουν την δουλειά τους αλλά δωρεάν, χωρίς τα δικαιώματα των δημιουργών κ.ο.κ. Νομίζω πως η μουσική βιομηχανία λειτουργεί αλλιώς πια.

 

Ποιους καλλιτέχνες θαυμάζεις και είναι για σένα σημείο αναφοράς?
Θαυμάζω ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, έχει μία ποιότητα στην τέχνη του και σε αυτά που πρεσβεύει. Μου αρέσουν οι μουσικές του, οι επιρροές του, οι επιλογές του, το ήθος του και θεωρώ τύχη που έχουμε την ευκαιρία ν’ απολαμβάνουμε τις δημιουργίες του.

 

Υπάρχουν μουσικά κομμάτια ή καλλιτέχνες που να ακούς αυτή την περίοδο και να έχεις ενθουσιαστεί μαζί τους?
Υπάρχουν πολλοί, ωστόσο μου αρέσει ένας καλλιτέχνης και δημιουργός, που προσφάτως ακούστηκε και πιστεύω θ’ αφήσει έντονα το στίγμα του, αν του το επιτρέψουν οι συνθήκες. Μιλάω για τον συνεργάτη μου τον Σταμάτη Μορφονιό, όχι επειδή είναι συνεργάτης μου, αλλά γιατί τον πιστεύω πολύ! Έχει ένα εύστροφο μυαλό, μία εύστοχη πένα κι έναν λόγο που σε διαπερνά. Πρόκειται για ένα ταλέντο από αυτά που δεν συναντιούνται συχνά.

 

Πιστεύεις ότι η μουσική και η τέχνη γενικότερα είναι τρόπος διαφυγής από την πραγματικότητα και την κρίση που βιώνουμε ειδικότερα?
Η κρίση είναι κρίση αξιών. Νομίζω όλοι το έχουμε καταλάβει. Η μουσική και οι τέχνες γενικότερα είναι τρόπος έκφρασης της πραγματικότητας, των συναισθημάτων που αυτή μας δημιουργεί (κατ΄ επέκταση κι εκτόνωση), αλλά και καταγραφή ονείρων και προσδοκιών. Όταν γεννιέται σε περιόδους κρίσης μπορεί να είναι περιγραφική, διδακτική, συμβουλευτική, ενθαρρυντική και μπορεί πάντα να επηρεάσει. Οι τέχνες υπάρχουν, εμείς πρέπει να έχουμε τις κεραίες μας ανοιχτές.

 

Τι σημαίνει για σένα να αισιοδοξείς και να ελπίζεις, σε καιρούς κρίσης?
Σημαίνει να μην το βάζω κάτω, να συνεχίζω να « χτίζω» όνειρα γιατί αυτό είναι ζωή, να μπορώ ν’ αναγνωρίζω τα θετικά μέσα στα αρνητικά ( όπως το ότι έχουμε έρθει πιο κοντά ο ένας με τον άλλον) και να δουλεύω πιο πολύ με τον εαυτό μου ώστε διορθώνοντας εμένα ως μονάδα ενός συνόλου, να δίνω την δυναμική για μια συνολικότερη αλλαγή.

ΜΑΡΙΑ ΓΟΥΡΖΗ Άνθρωπος Κανονικός (digital single cover)

Τι είναι αυτό που κρατάς από την έως τώρα πορεία σου στο χώρο της μουσικής και πιστεύεις ότι θα σε βοηθήσει και στα μετέπειτα βήματα της ζωής σου?
Κρατώ αυτό που λέει ο λαός, το «κάθε εμπόδιο για καλό», το ότι όταν κινείσαι από εσωτερικό κίνητρο αποδίδεις αργά ή γρήγορα, κρατώ τους ανθρώπους που συνάντησα στον μουσικό δρόμο μου και πιστεύω πως τίποτα δεν είναι τυχαίο, όλα είναι κομμάτια ενός παζλ.

 

Ποιά είναι τα θετικά και ποια τα αρνητικά του χαρακτήρα σου?
Ευαισθησία, προγραμματισμός- οργάνωση, επιμονή και το αίσθημα ευθύνης είναι μερικά από αυτά, που ανάλογα με το σε ποιά μεριά θα γυρίσεις τον διακόπτη, αριστερά ή δεξιά μετατρέπονται από θετικά σε αρνητικά και αντίστροφα.

 

Ποιο ήταν το παιδικό σου όνειρο? Κατάφερες να το πραγματοποιήσεις?
Η μουσική και ο αθλητισμός ήταν και είναι οι δύο μεγάλες μου αγάπες, από τα παιδικά μου χρόνια και είναι κι αυτά που έχω σπουδάσει. Χαίρομαι πολύ που είναι αναπόσπαστα κομμάτια μου και με συντροφεύουν πάντα. Είναι σημαντικό την αγάπη σου να καταφέρνεις να την κάνεις επάγγελμα.

 

Πες μας λίγα λόγια για τα μελλοντικά σου σχέδια, καθώς και τις προσδοκίες σου από το νέο σου τραγούδι.
Δεν κάνω πολύ μακροπρόθεσμα σχέδια. Θέλω να είμαι καλά, σύντομα να δω τον δίσκο μου να κυκλοφορεί, να συνεχίσω τις ζωντανές εμφανίσεις μου και τα τραγούδια μου να ταξιδέψουν τον κόσμο, και στον κόσμο.
Θα ήθελα ο « Άνθρωπος Κανονικός» να καθρεφτίσει στοιχεία του καθενός και να γίνει η αφορμή να καταλάβουμε όλοι πως πάνω απ’ όλα και πίσω από αυτό που θέλουμε να είμαστε, ή από αυτό που δείχνουμε, είμαστε άνθρωποι.

 

Κλείνοντας την κουβέντα μας, θα ήθελες να στείλεις ένα μήνυμα στους αναγνώστες μας?
Αγάπη κι ανθρωπιά. Με αυτά να ζούμε, με αυτά να χτίζουμε τα όνειρά μας.
Σας ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία!

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

 
 

About the author

Εμπνευστής και Ιδρυτής της παρούσας ιστοσελίδας! Καλώς ήρθατε! Μη διστάσετε να στείλετε ό,τι απορία ή σχόλιο έχετε με ένα απλό μήνυμα ή αφήνοντας κάποιο σχόλιο! Καλή σας διαμονή στο SociaListaS.gr!

More posts by | Visit the site of MpizeL Os

 

 

 

Add a comment

required

required

optional


 
 
Read previous post:
Ευλάβεια του Δημήτρη Βαβάτση

Η ταινία «Ευλάβεια» είναι μια μικρού μήκους διάρκειας 15 λεπτών και δέκα δευτερολέπτων. Πρόκειται για μία ελληνική παραγωγή κινηματογραφιστών από...

Close